معمای مجهول
در انبوه کبوتران بی بال وپر
به کران دریا
تنها مانده ام
پشت پنجره خیال
چشم بر دوزخ حیات
تنها مانده ام
افسون ندای باد
قربانگاه شمع شده
وپروانه این بار
با باد هم رقص شده
دست آواز کوتاه و
سر قلم بریده
و یک معمای مجهول
میان قصه دویده
آی خدای معماهای مجهول
با توام با تو
پریشان
در دست شعبده ی باران
به نرمی سماع عاشقانه
می چرخم
باز می بینم
میان قطره ها
من خود. معمای دیگرم
آی خدای معما های مجهول
با توام با تو
این منم. تنها
درمیان معمای بی پایان
تو را به جان قاصدک
تمامش کن
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 10:51 توسط المیرا
|