دیوار ساکت وتنها
چشم دوخته به من
صدای دو بوق ممتد:
-سلام. اینجا کجاست؟
-دهکده ی بی سرنشین.همراه می شوی؟
-انگار فصلی پشت در صدایم می کند!
دو بوق ممتد:
-فرشته خانه ی توست؟
-بالش زخمی بود زود رفت
دیوار ساکت وتنها
چشم دوخته به من
فریاد بدتر از جیغ تلفن
صدایی بی رحم
آیینه ات زنگار گرفته
بد
بد
بد
گوشم را بگیرید
لذت متن مرد
دیوار چشمم را درآورد
هی پژواک می شود
بد
بد
بد
سرما ویخبندان
فریاد
ای قلب .ای گوش
یخ بزنید
صدای دو بوق :
-ببخشید .خدا هست؟
- دستش بند است!
دارد خرده های قلب جمع می کند
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم خرداد ۱۳۸۵ ساعت 14:32 توسط المیرا
|