منم که شهره ی شهرم به عشق ورزیدن

دنیای عروسک ها

badesaba — Thu, 13 Sep 2007 21:02:18 GMT

دنیای کودکان را دوست دارم دنیای همیشه ممکن ،دنیای همیشه شاد دنیای غم های کوچک و فراری ،دنیای نور. دلم می خواهد همیشه در این فضا باشم هیچ چیز غیر ممکن و سخت نیست . ستاره ها با آدم دوست می شوند فرشته ها شب ها کنار تخت آدم می خوابند عروسک ها مهربانند با تو حرف می زنند برایت دست تکان می دهند و قول می دهند بچه های خوبی باشند حتی خرسی شیطون بلا . همه شادند گاهی با هم دعوا می کنند اما دنیای عروسک ها قانون قهر ندارد حکم قاضی همیشه آشتی است. دنیای عروسک ها خیلی قشنگ است همیشه عاشقند .عاشقانی که همیشه زیر باران قدم می زنند همیشه با هم شام عاشقانه می خورند.همیشه چشم به راه هم می مانند. دنیای عروسک ها لغات تاریک ندارد فرهنگ لغاتشان پر از لغات زیباست خیانت کلام غریبه ایست. دنیای عروسک ها مثل دنیای آدم ها نیست آنها تنها یک قلب دارند٬ یک عشق دارند و یک زبان برای ابراز عشق .شاید آدم ها برای همین عروسک ها را ساخته اند تا زیبایی ها را فراموش نکنند .دلم می خواهد عروسکی شوم در دست کودکی مهربان تا مرا در مهمانی عروسک هایش راه دهد و آنجا در کنار شاهزاده ی مهربان خواب هایم ترانه بخوانم و زیبا عاشق شوم و زیبا غزل بخوانم . می آیی در زمان سر بخوریم؟! سرسره بازی در زمان هم حال می دهد. گاهی باید کودک باشی تا پاکی و زیبای و صداقت دنیای عروسک ها یادت نرود.

معجزه

badesaba — Wed, 29 Aug 2007 09:34:01 GMT

انتظار به سر رسید

در باز شد

رو به آسمان

رو به نور

دری با شش آزمون

هر وقت دری باز می شود

می ترسم

درد

badesaba — Mon, 27 Aug 2007 16:27:18 GMT

خسته ام خدایا

در این ماتمکده دل خسته ام

روزگاری بود که خلوتکده ام

پر از عطر یاس بوی اقاقی بود

و حال دوباره در آستانه ی جنهم

آرزوی مرگ مرا به خود می خواند

تمام هستی ام را به تاراج می دهم

فقط آرامش می خواهم

به هزار در پناه بردم

اما ..................

نمی دانم کدامین آستان بر من گشاده می شود ؟

کدامین آستان ؟

مرا نجات بده

مرا رها کن از این ..........

خدایا

دنیا و درد های آدمیان

آتشفشان روحم شده است

و مرا به مسلخ می برد

جز تو راه به جایی ندارم

نجاتم بده نجاتم بده

بود آیا هم آغوشی آسمان نور ؟

قصه

badesaba — Fri, 17 Aug 2007 23:26:18 GMT

شب های وداع همیشه بیمار می شوم

و روزهایش درد تمام استخوان هایم را می بلعد

و معمولا در این شرایط است که بهشت را نمی فهمم

و هبوط می کنم هبوط

یکسال تقویم می شود

می آیی در گوشم و زبانم قفل می شود

مرد راننده گمان می کند لالم

نعمت هایت در قاب چشمانم می رقصد

و من دوستت دارم را مشق می کنم

یا کریم

انسان همان هستی

badesaba — Thu, 09 Aug 2007 10:43:18 GMT

پس لرزه ها دوباره شروع شد

و زلزله در راه است

این بار نمی ترسم

نمی دانم منزل بعدی را

نمی خواهم بدانم

تنها باید رفت در این موج ناآرام

badesaba — Mon, 06 Aug 2007 20:50:42 GMT

تمام نوشته هایم پاک شد و

نشانه آمد

سکوت

حقیقت

badesaba — Mon, 30 Jul 2007 09:52:18 GMT

خدایا

ساز دلم این روزها ناکوک است

درست مثل تنبورم،مدام کوکش در می رود

یادش می رود قرار بود زیبا بنوازد

یادش می رود قرار بود ندای عشق را سر دهد

خدایا

این روزها حقیقت رقاصه شده

هر لحظه در سکوی کسی رقصان است

متحیر شده ام از این شعبده ی هزار جلوه

زمانی پیش شریعتیان ،زمانی در آغوش عقل گرایان

و لحظه ای در بر طریقتیان شهود گرا

و من خسته شده ام از بس بدنبال این رقاصه دویده ام

بار دیگر مرا کجا خواهد برد ؟!

نمی دانم !نمی دانم

خدای حق پایدار کجا روم ؟چاره از که جویم؟

ساز دلم با من همراه نیست و هر لحظه ..............

ای حی پایدار من کجایی؟

تو را با تحیر خلقی چون من چه کار ؟

چرا در دام این بیابان افتاده ام ؟!

کجاست ساربانی که مرا از این منزل پر وسوسه

آشوب طلب برهاند . پاهایم دیگر توان ندارد

که به دنبال او رقصان بروم

ساربان بیا و مرا به سرزمین سبز وصل برسان

خدایا

badesaba — Thu, 26 Jul 2007 07:45:22 GMT

قلم خشک می شود تا می خواهم از تو بگویم. تو بگو !

وقتی که قلم تاب نوشتن از تو را ندارد

دل کوچک من جطور بر فراق تو صبور باشد. دیروز آمدند

مسافران آسمان خدا

دلم را در پس نامه های آشفته ام به سرزمین تو آوردند

و آتش سوخته ی دلم را پیشکش تو کردند

نمی دانم با دلشان چه نجوا کردی که هنوز آشفته اند٬ هنوز بی تابند .

چشمانشان لبریز از الماس های تو بود و

تمام لباس هایشان بوی زلفین سیاه تو را می داد

آنچنان سفت در آغوش گرفتمشان که

گویی.................................................

آه الله من !محمد!حسن!آسمان بقیع!

نه خاک بقیع که چهار آسمان را در آغوش کشیده!

چقدر دلتنگم ...................چقدر

همسفر نورم جای تو در کشاکش روحم خالی بود

دلم می خواست کنارم بودی

همانند روضه مرا سفت در آغوش مهرت پناه می دادی و آرامم می کردی

معبود تو بگو! تو که می دانی چشمانم به رنگ شفق شده

و انار دلم تکه تکه از چشمانم بر خاک می افتد. تو بگو! بدون دل چه کنم ؟

دلی که گاه اسیرست و گاه نیست . کی مال تو می شود؟

کی تیک تاک دلم با نام تو می لرزد ؟

کی؟ کی ؟

از خودم خسته ام . خوشا به حال پرستو های سپیدت که دیروز آمدند .

کاش می دانستند که این روزها چقدر به تو نزدیکند

خوشا به حال آنان که لذت نزدیکی به تو را

نگین انگشترشان می کنند .

خوشا به حال آنان که همچون من هبوط نمی کنند

خوشا به حال .....................................................................

می گوید چرا سکوت کردی؟

نازنین دل چه بگویم که من پر از خالی ام .

از تهی چه می خواهی بشنوی ؟

رفتن از کنار نور ٬عبور از آغوش مهربانی دلتنگم می کند

نمی دانم چه می خواهم !

نمی دانم چه می گویم !

مسلخ

badesaba — Tue, 26 Jun 2007 13:51:44 GMT

روشنای صبح یا تصویر یک غروب مبهم

نمی دانم کی بود ؟

کودکی تنها در مسلخ خون

جرمش اسرار هویدا کردن نبود

جرمش آن است که اسرار نمی دانست

یک چوبه ی دار از نطق ها

و یک آسمان اشک

دیدم لحظه بر دار کشیدن کودک را

او را به جرم دنیای وارونه

سه بار قربانی کردن

قاضی : به جرم صداقت به مسلخ برید

.................................

قاضی: به جرم یکرنگی او را بر دار کشید

..................................................

قاضی : به جرم عشق او را بسوزانید

.................................................

و این بار کودک قصه ام آن قدر تنهاست

که کس نیست خاکسترش را بر دستان باد دهد

گم کرده راه تدبیر

badesaba — Sat, 09 Jun 2007 13:53:18 GMT

آن روز که نفسی بود ٬ خسی بود

امروز که خسی نیست ٬ نفسی نیست .

می سوزم . دارم آب می شوم .

گویی آفتابی تنم را سوزانده

مهربان کجایی؟

تب دارم . گرم است

گرم است .

شاید خفاش شده ام .

کاش از انجماد غار رها می شدم

کاش می توانستم در برابر

خورشید پرواز کنم.

کودک پا برهنه با توام بایست:!

نزدیکی آبادی نیست ؟!

باشد عیب ندارد . آب چی ؟!

باید خودم را بشورم .تشنه ام

کجا می روی بایست !

بایست ! من توان دویدن ندارم

پاهایم تاول زده است .

حداقل لبانم را تر کن

تا لحظه ای ازدحام چرک ها را نبینم

می ترسم . از این کرم های وحشی

از این مار های بیابان گرد . خسته ام!

کجا می روی ؟ کجا می روی ؟!

مرا هم ببر

تو کیستی؟!!!!!!!!!!!!!!!!