تبليغاتX
منم که شهره ی شهرم به عشق ورزیدن
اشک داغ در زمستان چه غوغایی می کند

   گرم وپر شور

بر چهره ی همچون شقایق مجنون

     راهی از نور باز می کند

ودر سرازیری زمان

     ردپایی از خود می گذارد  

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام بهمن 1384ساعت 14:2  توسط المیرا  | 
باز قلم می گرید

بازخدا می آید

                 در میان هجوم کلمات

                                            یک صدای آشنا می آید

                                                                       که مرا تنگ می فشارد

نور محبت

درتنم  می پیچد

                     و باز می بینم

           که قلم می گرید                        

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم بهمن 1384ساعت 1:54  توسط المیرا  | 
دیشب

خواب یک ستاره سبز

در حجم بی انتهای رویا

مرا به خود خواند

          من و او

                   من و او

                  در میان قاصدک های باران

                    در کنار آبی دریا

                   به افق پیوستیم

ناگاه گم شدیم

                گم شدیم در میان باد 

                        و باز پیدا شدیم

                           در سبزی یک اتاق

من در تو

و تو در رویای سبز

                         محو شدی

                                        

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم بهمن 1384ساعت 3:7  توسط المیرا  | 
سلام

اومدم اینجا تا حرف های دلمو بزنم نه شاعرم نه نویسنده

فقط اومدم تا چند تا دوست اهل دل پیدا کنم و از نظرات شما استفاده کنم   

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم بهمن 1384ساعت 2:59  توسط المیرا  |